De Heijse Revue, waarin een klein dorp groot kan zijn

Als zondagmiddag mevrouw Hanneke Lietmeyer vooraan in d’n Toomp plaats heeft genomen gaat ook de rest van het publiek er eens goed voor zitten. Mevrouw Lietmeyer is met haar bijna 101 jaren precies even oud als de Heijense Fanfare EMM, die afgelopen weekend haar eeuwfeest afsloot met de Heijse Revue. Ook Mat Coenen (bijna 99), die de revuecommissie van EMM met zijn verhalen uit het verleden een heel eind op weg hielp, was van de partij.

Wat de toeschouwers gedurende de drie compleet uitverkochte voorstellingen kregen voorgeschoteld was niet mis. Eendrachtige samenwerking tussen vier schrijvers, zestien spelers, een muziekcombo, volksdansgroep Iduna en de leden van de Fanfare mondde uit in een zeer herkenbare aaneenschakeling van scènes waarin het dorpsleven met al zijn ups en downs in de laatste honderd jaar werd neergezet.

De jaren vóór de oorlog stonden vooral in het teken van de kerk, het gezag en de kleine middenstand. Mensen vonden een uitlaatklep in de vele cafés die Heijen toen rijk was. En daar repeteerde ook de fanfare. Eind jaren dertig kondigden zich de veranderingen aan.

De scènes werden versterkt en ondersteund door foto’s en uniek (oorlogs)filmmateriaal dat op de achterwand van het toneel werd vertoond. Wat in de Revue vooral opviel was de balans tussen de emotionele momenten en de humor, die het dorpse leven natuurlijk ook kende.

Muisstil was het in de bomvolle zaal toen de oorlog en de evacuatie van de dorpelingen ten tonele werden gevoerd. Het begraven van de muziekinstrumenten van de fanfare onder de grond, de vlucht met hoogopgetaste fietsen en kinderwagens, de wanhoop van de mensen. Het werd indringend nagespeeld. Maar ook de bevrijding en het weer opgraven van de instrumenten maakten grote indruk in de zaal. Daarna konden de bevrijdingsfeesten beginnen, de eerste processiemars werd gelopen en de wederopbouw van Heijen begon gestalte te krijgen. Het prikkelde bij het publiek de verbeelding: ja, zo was het toen. Een prachtig gastoptreden was weggelegd voor de leden van Volksdansgroep Iduna. In de zeventiger en tachtiger jaren werd er in Heijen jaarlijks een Volkdansfestival gehouden waarin Iduna en ook Fanfare EMM een grote rol speelden. De buitenlandse gasten werden ontvangen met een vlaggenparade en het spelen van hun volksliederen, waarna de hele stoet naar de (goedgekoelde) feesttent ging waar het de hele week feest was. Ook deze historische gebeurtenis kreeg een prominente plaats in de Revue.

Ook de tegenwoordige tijd gaf aanleiding tot een mooie scène over een immer zwaaiende slager Frits Martens en de hangjeugd in het JOP. En er was een verwijzing naar het Dorpsontwikkelingsplan. Natuurlijk wil men in Heijen dat de leefbaarheid voldoende gewaarborgd wordt. En zo luidde ook de slogan waarmee de voorstelling eindigde: Heijen zal altied Heijen blieve!

Voor fanfare EMM is hiermee een einde gekomen aan de viering van hun 100-jarig jubileum. Een mooiere finale hadden ze zich niet kunnen wensen.

Klik hier voor de foto's