Jubileum Jaar 2008
EMM 2008
Ponton Concert 2008
Trier 2008
Receptie 30 Maart 2008
Bestuur 2008: Vlnr Theo Lamers, Tom Gisbers, Ineke Lambregts, Gerry Schouten, Martien
Tekst uit het Programmaboekje ter gelegenheid van het
100-jarige bestaan van Fanfare EMM
Een stukje geschiedenis……
Tien jaar geleden schreven we: 90 jaar is een respectabele leeftijd voor een mens, maar voor een vereniging ligt dit even anders. Nu bestaan we zelfs 100 jaar en bijna geen levend wezen haalt deze leeftijd. Maar Fanfare EMM is nog volop actief. Een echte Heijense vereniging die mooie muziek maken hoog in haar vaandel heeft staan maar die ook de gezelligheid en de sfeer enorm belangrijk vindt. Een springlevende, moderne en eigentijdse vereniging, waarin jong en oud eendrachtig muziek maken. Want en dat zal iedere muzikant volmondig beamen: er is niets mooier dan samen muziek maken, en doen we in Heijen, nu al een eeuw lang en voor iedereen. Ons motto voor dit feest is dan ook:
Fanfare EMM
100 Jaar in het Hart van Heijen.
Hoe begon het ook al weer.
De naam Eendracht Maakt Macht is nog veel ouder, want dit is eerst de naam van een zangkoor. Het zangkoor is weer voortgekomen uit een rijwielvereniging opgericht rond 1880 en later overgegaan in zangkoor Eendracht Maakt Macht..
Het zangkoor komt op een mooie dag in 1908 opgewekt terug van een concours in Cuijk. Men heeft er een eerste prijs gehaald en in het gezellig samenzijn erna in clublokaal Café Broenen in Heijen komt men op het lumineuze idee een fanfare op te richten. Dit is al lang de hartenwens van de eerste dirigent, Meester Duyf, destijds een bekende Limburgse persoonlijkheid. Voorzitter wordt Koen Rutten en vanaf dat jaar klinkt er fanfaremuziek in Heijen. Er wordt druk gerepeteerd en met behulp van de 600 inwoners van Heijen slaagt men erin 16 instrumenten te vergaren en in 1910 komt men in het bezit van een vaandel. Het eerste grote optreden van EMM vindt in 1913 plaats, dus inmiddels 95 jaar geleden bij de feestelijke eerste rit van de tram die Nijmegen met Venlo verbindt. De tram stopt in Heijen bij de Tramhalte, er wordt een toespraak gehouden, de fanfare speelt een deuntje en de tram stoomt door naar Venlo. De muzikanten en dorpelingen bleven achter en het feest duurde nog tot in de kleine uurtjes.
De tweede wereldoorlog.
Tijdens de 2e wereldoorlog wordt de fanfare voor de vorm opgeheven en om het aanwezige kasgeld in veiligheid te brengen wordt dit bedrag door de penningmeester op eigen naam op de boerenleenbank gezet. De muziekinstrumenten worden ter beschikking van de leden gesteld. Door het oorlogsgeweld gaan vele instrumenten echter verloren en na de oorlog moet een trieste balans worden opgemaakt. Er blijken nog slechts 6 instrumenten bruikbaar te zijn. Toch is men in staat hiermee in 1946 de Sacramentsprocessie sfeervol op te luisteren, een emotievolle gebeurtenis na 5 jaar bezetting.
De naoorlogse periode
De toenmalige voorzitter, meester Vullings, moest dringend op zoek naar nieuwe aanwas voor de toch wel sterk onderbezette fanfare. Thei Brons, Jan Lamers en Wim Linssen kwamen de gelederen versterken. Ook Math Reintjes, Harrie Goossens, Gerrit Franken, Wim Lucassen en Jan Raymakers zijn in deze jaren begonnen met muziek maken. Na een bliksemopleiding van Frans van Bommel was men al snel goed genoeg om een partijtje mee te blazen. Men was vrij fanatiek want er was weinig vertier. Men had de keuze tussen voetballen en muziek maken. De beroemdste marsen uit die tijd waren De Gusto en de Pelikaan en de processiemars Salve Regina. De Pelikaan werd zelfs een keer vanuit een draaimolen gespeeld tijdens de Heijense Kermis!
Festivals.
In 1948 gaat de fanfare voor het eerst naar een Festival. Het is in die tijd gebruikelijk dat alle deelnemende korpsen (vaak meer dan 12!) om 13.00 uur aanwezig zijn voor de grote optocht door het organiserende dorp. Daarna werd er geloot wie achtereenvolgens aan de beurt is om te spelen. Met als gevolg dat de laatste, na uren wachten (niet op bier!) al moeite hadden het podium te bestijgen, laat staan muziek te maken. Alle instrumenten, ook de grote trom werden in die tijd op de fiets vervoerd en natuurlijk waren er ook nog geen mooie instrumentenkoffers. Een deukje hier of daar was dan soms ook onvermijdelijk.
Men had in die tijd ook een goede methode om aangeslagen koperinstrumenten weer mooi te laten blinken: een uurtje in de varkensbak en de instrumenten zijn weer “schoon”.
In deze jaren zijn er vooral serenades bij huwelijken, jubilea en aan terugkerende Indië-gangers. De grootste en langdurigste klus is de jaarlijkse donateursactie. Jarenlang is het gebruikelijk om met de hele fanfare op een vrachtwagen voor elk huis in Heijen een mars te spelen in de hoop dat het een gunstige invloed zal hebben op de donatie. En dan natuurlijk de Caeciliafeesten. Voor het feest begint moet eerst de achterstallige contributie betaald worden aan de penningmeester. Daarna is het vrij baan voor bier en vele meters braadworst. De repetities zijn op zaterdagavond en dat is wel eens lastig te combineren met vrijerspraktijken elders!
Uniformen
In het begin had men alleen maar petten en dat was al heel wat. Maar na een zeer geslaagde fancyfair heeft men voldoende financiën bijeen om to de aanschaf over te gaan van een compleet uniform. Primeur in de Gemeente Bergen! In 1974 moesten deze pakken toch echt worden vervangen en nadat Thei Brons bijna in zijn eentje het hele bedrag bij elkaar gepraat heeft worden er nieuwe (bruine) uniformen aangeschaft. Helaas een miskoop blijkt later en eind jaren 70 komen we uit in de blauwe uniformen, die u nu ook nog steeds op straat ziet. We kwamen voor het eerst in dit uniform voor de dag bij de jaarlijkse taptoe in Gennep, het regende dat het goot die avond, maar de uniformen doorstonden de regenbuien glansrijk!
Dit jaar hebben wij dankzij de inkomsten uit de Verjaardagsactie de uniformen opgefrist. Zo hebben de inmiddels vele damesleden een echte uniformjas gekregen en zijn alle kapotte en “gekrompen” broeken vervangen. De leden van de slagwerkgroep hebben nog wat langer doorgelopen in hun bekende gele capes maar zijn nu ook helemaal up-to-date met uniformjassen voor de dames en mooie strakke helmen voor allemaal. Zo kunnen we nog jaren verder.
De Dirigenten.
Vanaf 1908 zijn de volgende dirigenten actief geweest: Meester Duyf, De Rooy, Giesberts, Hermsen Sr, Hermsen Jr, Jan Linssen, Wim Linssen, Louis van de Waarsenburg, Roel Perrée, nogmaals Louis van de Waarsenburg en de laatste jaren staan wij onder leiding van John Gubbels.
In het bijzonder moeten wij nog vermelden dat Jan Linssen kort nadat in Didam in 1955 een eerste prijs werd behaald, door een tragisch ongeval om het leven kwam. Diepe rouw heerste in de vereniging en het bestuur vroeg zijn broer Wim om zijn taak over te nemen, hetgeen hij ruim 25 jaar op verdienstelijke wijze heeft gedaan.
Het 50-jarig jubileum in 1958.
In de feestgids van dit jubileum lezen wij nog eens de uitspraken van de toenmalige burgemeester A.A.M. van Mackelenberg: “voor het culturele leven van onze gemeente zijn de muziekgezelschappen van grote betekenis. Bij elk gebeuren dat voor de plaatselijke gemeenschap enige betekenis heeft, kan de medewerking van onze muziekgezelschappen niet gemist worden” en “toen de bezetter onze muziekgezelschappen het zwijgen had opgelegd, heeft men het best leren waarderen wat de betekenis van deze corpsen is”. Beide citaten hebben hun betekenis nog steeds niet verloren. We beseffen nog steeds dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.
1968 het 60-jarig bestaan van EMM
Uit dit jaar stamt het onsterfelijke gedicht van Theo Terpstra:
Örges stet nog en heel âld vandel
En et dromt nog van et jaor acht
‘t Stet er as en stil saluut an
Zestig joar ”eendracht maakt macht”
Ald en jong gong achter ’t vandel
Pette, hön en dikke trom,
Kéls met wange blauw geblaoze
Op piston en bombardon.
En nooit schamde zich da vandel
Nooit ien al die zestig jaor
Als ze spulde, oons fanfare,
Heyse jonges met mekaor.
Zestig joare. Minsekiender!
Da’s en diamante pracht!
Hald die eendracht ien ow vandel!
Eendracht mikt van eiges macht!
Dit feest werd georganiseerd door Meester Lambregts die inmiddels voorzitter was geworden van de fanfare. Geassisteerd door Jo Reintjes en een feestcomité verrees er een tent uitgerekend op de plaats waar nu D’n Toomp staat. Er werd een “grandioos Feestbal” gehouden muzikaal opgeluisterd door de toen beroemde band The Red White and Blue Aces, alsmede de Tiroler Kapel de Riesteländer en het “Radi-ensemble”. Tijdens de receptie werd een gratis rokertje aangeboden; een aantal toen nog jonge dames was speciaal ingehuurd om iedereen van een sigaret of sigaar te voorzien. Dat is nu niet meer voor te stellen.
1978 het 70-jarig bestaan van EMM
In 1978 werd het 70-jarig bestaan gevierd en de locatie van de feesttent was verplaatst naar het dorpsplein. Dit jaren waren Thei Broenen en Louis Vinck resp. 70 en 50 jaar lid van de fanfare. Thei Broenen was dus al vanaf de oprichting in 1908 bij.
Het onbetwiste hoogtepunt van dit feest is echter de dorpsreünie die vele oud-Heijenaren bijeen brengt. Veel oude herinneringen kwamen weer tot leven en dit is in de herinnering gebleven als een zeer sfeervolle avond, waar de tent bijna te klein bleek te zijn, zoveel belangstelling was er. De Original Maastaler, pas enkele jaren ervoor opgericht, zorgde voor de muzikale hoogtepunten. Ook een optreden van Iduna stond op het programma. Long Tall Ernie & The Shakers zorgden voor een passend slotstuk voor dit zeer geslaagde feest.
Taptoes
In de jaren 70 en begin jaren 80 nam de fanfare ook veelvuldig deel aan de taptoes die ieder jaar in Gennep op het Europaplein gehouden werden. Onze vereniging maakte er altijd serieus werk van, van een beetje stuntwerk en speciale effecten hielden we wel. Zo kwamen we tijdens de taptoe rond de Bevrijdingsfeesten in legertrucks het Europaplein op.
Tussendoor vierden we het 75-jarig bestaan tijdens het Pinksterweekend van 1983. ook toen verrees op het Dorpsplein weer de bekende feesttent. Na de receptie volgde een optreden van de Joe Miller band en na een indrukwekkende opluistering van de H. Mis op zondag werd het Frühschoppen op beide Pinksterdagen een druk bezochte aangelegenheid. Er was een fototentoonstelling en een dorpsreünie. Het feest werd afgesloten met een optreden van de Frank Boeyengroep.
1988 het 80-jarig bestaan van EMM
In 1988 volgde dan het 80-jarig bestaan van EMM. De feesttent verrees deze keer aan de Heesweg. Hij werd als het ware aan Zaal Schuttershof geplakt, ons clublokaal. De tent werd sfeervol ingericht o.a. met behulp van buurman/bloemist Jac. Theelen, wie kent ‘m nog.
De Fanfare EMM breekt met tradities kopte de Maas en Niersbode na afloop van ons jubileumconcert. Fanatiek, ambitieus, gedisciplineerd en creatief, zo kenschetste men destijds ons orkest. Naast de traditionele fanfaremuziek speelden we ook een heel ander, meer populaire genre. Onze toenmalige dirigent, Louis v.d. Waarsenburg vond dat we de weg naar het publiek kwijt waren geraakt. Door deze nieuwe richting in te slaan hoopte hij een breder publiek te kunnen bereiken en hij is zonder meer in zijn opzet geslaagd.
Het jubileumconcert op 3 juni 1988 staat dan ook te boek als het absolute hoogtepunt in deze jaren, een concert waar wij feitelijk nu na 20 jaar nog steeds op voortborduren.
Zo gingen we de jaren 90 in. Met name de eerste jaren komen de galaconcerten die we verzorgden tijdens de Volksdansfeesten terug in onze gedachten. Daar konden we ons helemaal in uitleven. Wie herinnert zich nog de 6 jongens en meiden die op brullende motoren de tent in werden gereden voor een medley van songs uit “Grease”! De hele tent stond op z’n kop. De perfecte jaren ’60 ambiance!
Het 85-jarig bestaan stond in het teken van het afscheid van Louis v/d Waarsenburg. Door het verschuiven van de repetitieavond was het voor hem niet meer mogelijk dit met zijn andere werkzaamheden te combineren. Zo kwamen in het tijdperk Roel Perrée uit Venlo. Met hem gingen we er op concours en in voor hem “in het hol van de leeuw” wisten we toch een 1e prijs in de wacht te slepen. Na 4 jaar bleken de ambities van de fanfare en van Roel toch niet in overeenstemming en namen we afscheid van elkaar. Daarna kregen we toch Louis weer terug die inmiddels wel in staat was op maandagavond te komen repeteren. Hij moest gelijk weer aan de bak want er was in 1997 een volksdansfestival. Het was weer helemaal als vanouds een spetterend concert.
Na jaren repeteren in Zaal Schuttershof stond er toch “opeens” een prachtige gemeenschapsaccommodatie in Heijen en vanaf de opening 1996 is dit ons clubhuis. We voelen ons er thuis, mede dankzij de prima verzorging van het beheer.
Als eerste fanfare op het Internet.
Thei Brons had zich in 1994 als voorzitter teruggetrokken en zijn zoon Paul nam de voorzittershamer over. Hij was altijd al zeer geïnteresseerd in de digitale snelweg en hoewel meer bedoeld als geintje en publiciteitsstunt waren we in 1995 wel de 1e fanfare die op internet stond. Plotseling werd het Internet avontuur serieus als in 1996 een Amerikaanse impresario op zoek is naar een Nederlandse fanfare voor een optreden in Japan. Uiteindelijk valt de keuze op de Marinierskapel maar het is natuurlijk wel heel eervol zo in de picture te staan.